به گزارش عیار معدن، معاون محیطزیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیطزیست با اشاره به مخالفت این سازمان با فعالیت معدن اکسید تاش در منطقه شاهرود گفت که از زمان مطرح شدن موضوع فعالیت این معدن نسبت به پیامدها و آثار زیستمحیطی آن هشدار دادیم. حمید ظهرابی با اشاره به سابقه پیگیریهای سازمان حفاظت محیطزیست درباره فعالیت معدن اکسید تاش اظهار کرد: موضوع فعالیت این معدن از سال۱۳۸۹ مطرح شد و سازمان حفاظت محیطزیست از همان ابتدا نسبت به پیامدها و آثار احتمالی آن هشدار داد و مخالفت خود را اعلام کرد. با این حال مجوزهای اکتشاف و متعاقب آن بهرهبرداری صادر شد. وی افزود: در جریان این موضوع اصلاح قانون معادن در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید و براساس مقررات جدید در مرحله صدور پروانه بهرهبرداری، استعلام از سازمان حفاظت محیطزیست در شمار الزامات قانونی قرار نداشت زیرا این سازمان در زمره مراجع تعیینشده در قانون برای استعلام در این مرحله قرار نگرفته بود. ظهرابی با بیان اینکه فعالیت معدن با وجود مخالفتهای مردمی تا سال۱۳۹۸ ادامه داشت، گفت: در نهایت، با تصویب شورای تامین استان فعالیت این معدن متوقف شد. وی با اشاره به بازدید میدانی انجامشده از منطقه در شهریور سال گذشته به همراه رییس سازمان حفاظت محیطزیست اظهار کرد: در جریان این بازدید اعتراضها و نگرانیهای مردم منطقه مطرح شد و بررسیهای میدانی و کارشناسی درباره وضعیت معدن و پیامدهای فعالیت آن در دستور کار قرار گرفت. معاون محیطزیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیطزیست ادامه داد: یکیاز موضوعات قابلتوجه، شیوه بهرهبرداری از معدن بود که به نظر میرسید با اصول فنی و زیستمحیطی فاصله دارد. پراکندگی فعالیتهای معدنی و نحوه برداشت، آثار تخریبی قابلتوجهی بر منطقه برجای گذاشته بود و همینموضوع ضرورت بررسی دقیقتر پیامدهای فعالیت معدن را افزایش میداد. وی با اشاره به نتایج بررسیهای انجامشده درباره آلودگیهای احتمالی منطقه گفت: نمونهبرداریهایی که در گذشته از سوی وزارت نیرو انجام شده بود در دوره فعالیت معدن شواهدی از آلودگی را نشان میداد. برهمیناساس سازمان حفاظت محیطزیست مخالفت خود را با ادامه فعالیت معدن به مراجع ذیربط اعلام کرده است. ظهرابی با تاکید بر ضرورت توجه همزمان به ابعاد مختلف توسعه افزود: هر فعالیت توسعهای باید از سه منظر اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی بررسی شود. فعالیتی که صرفا از نظر اقتصادی توجیهپذیر باشد اما با مخالفت مردم همراه شود و پیامدهای زیستمحیطی قابلتوجهی داشته باشد نمیتواند بهتنهایی مصداق توسعه پایدار تلقی شود. وی با اشاره به بررسیهای حقوقی انجامشده درباره این پرونده اظهار کرد: معاونت حقوقی در جریان رسیدگی به موضوع از دستگاههای مرتبط از جمله وزارت نیرو استعلام کرده است. وزارت نیرو نیز در پاسخ خود با اشاره به وجود چند رشته قنات و چاههای تامینکننده آب شرب شهرهای شاهرود و بسطام و محدودیت منابع آبی منطقه بر اهمیت بررسی آثار بهرهبرداری از معدن تاکید کرده است. معاون محیطزیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیطزیست ادامه داد: وزارت بهداشت نیز بازگشایی معدن را از منظر سلامت منطقه مورد توجه قرار داده است. دیدگاههای تخصصی دستگاههای مسوول در حوزه آب و سلامت ازجمله ملاحظاتی است که باید در تصمیمگیری نهایی درباره این موضوع مورد توجه قرار گیرد. وی درباره گزارش سازمان زمینشناسی نیز گفت: ارزیابی فنی این گزارش نیازمند توجه به شرایط زمانی و محیطی منطقه است. ممکن است نتایج نمونهبرداریهای انجامشده در شرایط فعلی تصویر کاملی از وضعیت منطقه در دوره فعالیت معدن ارائه نکند زیرا گذشت زمان و وقوع سیلابها میتواند بر وضعیت آلایندههای احتمالی و شواهد باقیمانده از آلودگی اثر بگذارد. ظهرابی افزود: برای اظهارنظر دقیق درباره آلایندگی یک فعالیت معدنی لازم است شرایط فعالیت در زمان بهرهبرداری و آثار مستقیم و غیرمستقیم آن بررسی شود. از این رو نتایج مطالعات باید با در نظر گرفتن محدودیتهای روششناختی شرایط محیطی و سابقه فعالیت معدن تفسیر شود. وی با تاکید بر اینکه موضع سازمان حفاظت محیطزیست بر پایه ملاحظات کارشناسی و توجه به مطالبات مردم منطقه شکل گرفته، اظهار کرد: در این پرونده علاوه بر دیدگاه سازمان حفاظت محیطزیست، نظرات وزارت نیرو و وزارت بهداشت نیز اهمیت دارد و باید در فرآیند تصمیمگیری مورد توجه قرار گیرد. معاون محیطزیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیطزیست در ادامه با اشاره به اهمیت جایگاه نمادین برخی عوارض طبیعی در هویت فرهنگی و تاریخی مردم ایران گفت: برخی کوهها و چشماندازهای طبیعی فراتر از ارزشهای زیستمحیطی و اقتصادی به بخشی از هویت جمعی و حافظه تاریخی جامعه تبدیل میشوند. وی افزود: همانطورکه کوه دماوند برای مردم ایران نمادی از همبستگی، اسطورههای ملی و هویت تاریخی کشور است برخی عوارض طبیعی نیز در زندگی فرهنگی و اجتماعی مردم مناطق مختلف جایگاهی ویژه دارند و زمینه پیوند میان گروههای مختلف جامعه را فراهم میکنند. ظهرابی تاکید کرد: انتظار میرود در تصمیمگیریها و برنامهریزیهای توسعهای علاوهبر ملاحظات اقتصادی، به ارزشهای طبیعی، اجتماعی و فرهنگی مناطق نیز توجه بیشتری شود چراکه توسعه پایدار زمانی محقق میشود که حفاظت از محیطزیست، حقوق و مطالبات مردم و صیانت از میراث طبیعی و فرهنگی بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد./ایسنا