در میان صعودکنندگان، آرژانتین، نروژ و کانادا بیشترین تحرک را داشتند. آرژانتین با افزایش حفاری و پیشرفت پروژه نقره دیابیلیوس وارد جمع ۱۰حوزه برتر شد. در این پروژه، مطالعه امکانسنجی نهایی تکمیل شده و تولید برای پایان سال۲۰۲۹ هدفگذاری شده است. نروژ نیز با پیشرفت پروژه مس نوسیر و عبور آن از مراحل مطالعه امکانسنجی و آغاز ساخت، وارد جمع ۲۰حوزه نخست شد. رشد استان کبک کانادا نیز تا حد زیادی به پیشرفت پروژههای طلا و اعلام یک ذخیره اولیه جدید مربوط بود. در سوی دیگر، استان بریتیشکلمبیا با افت ۷۶درصدی تعداد حفاریها به رتبه هفتم سقوط کرد. با این حال، گزارش تاکید میکند که کاهش فعالیت حفاری در فصل دوم برای این منطقه اتفاقی غیرمعمول نیست و طی ۶سال گذشته نیز در همین فصل کاهش فصلی حفاری ثبت شده است. شیلی نیز بهدلیل نبود اعلام ذخایر اولیه جدید و پیشرفتهای مهم پروژهای، بخشی از جایگاه خود را از دست داد.
نکته مهم این گزارش آن است که تعداد حفاریها بهتنهایی معیار مناسبی برای سنجش جذابیت یک حوزه معدنی نیست. در شاخص S&P Global، هر حفاری یک امتیاز دارد؛ اما اعلام ذخیره اولیه و ثبت یک مرحله مهم در پیشرفت پروژه هرکدام ۱۰۰امتیاز ایجاد میکنند. به این ترتیب، مناطقی که علاوه بر فعالیت اکتشافی، میتوانند به کشف ذخایر، ارتقای منابع و پیشبرد پروژهها برسند، شانس بیشتری برای تقویت جایگاه خود در نقشه سرمایهگذاری معدنی دارند.