به گزارش عیار معدن، تحلیلهای جدید بازار نشان میدهد ریسکهای ژئوپلیتیک در خاورمیانه و خلیجفارس دیگر صرفا شوکهایی مقطعی نیستند، بلکه به یکی از متغیرهای ساختاری هزینه در زنجیره ارزش آلومینیوم تبدیل شدهاند. با توجه به جایگاه این منطقه در تأمین بازار جهانی، این تحول میتواند راهبردهای تأمین، حملونقل و سرمایهگذاری شرکتهای بزرگ آلومینیومی را دستخوش تغییر کند.
بر اساس دادههای آماری سال ۲۰۲۵، تولید جهانی آلومینیوم اولیه در این سال به حدود ۷۳.۸ میلیون تن رسیده است. در این میان، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC) با تولید سالانه حدود ۶.۱۶ میلیون تن، سهمی قابلتوجه در عرضه جهانی دارند. از آنجا که بیش از ۸۰ درصد آلومینیوم تولیدی این منطقه صادر میشود، هرگونه اختلال در فعالیت تولیدکنندگان خلیج فارس میتواند به سرعت بر جریان تأمین جهانی این فلز اثر بگذارد.
بر اساس این گزارش، رخدادهای ماه مارس در امارات متحده عربی و بحرین بار دیگر آسیبپذیری زنجیره تأمین آلومینیوم را نمایان کرد. توقف سهماهه فعالیت پالایشگاه آلومینای الطویله متعلق به شرکت EGA و همچنین کاهش موقت حدود ۲۰ درصدی ظرفیت تولید شرکت آلومینیوم بحرین (Alba)، نشان داد که مدیریت ریسکهای عملیاتی و تنوعبخشی به منابع تأمین بیش از گذشته برای مصرفکنندگان و فعالان بازار اهمیت یافته است.
کارشناسان معتقدند این رویدادها تنها بر حجم عرضه تأثیر نمیگذارند، بلکه بر تصمیمات راهبردی خریداران، ذخیرهسازی مواد اولیه و برنامهریزی تولید صنایع پاییندستی نیز اثرگذار هستند.برآوردهای بینالمللی از احتمال کاهش ۳ تا ۳.۵ میلیون تنی تولید آلومینیوم تا پایان سال ۲۰۲۶ حکایت دارد. این محدودیت نسبی در عرضه، هزینههای جدیدی را به زنجیره ارزش این صنعت تحمیل کرده است.
رشد پرمیومهای معاملاتی، افزایش هزینه حملونقل دریایی، بالا رفتن نرخ بیمه محمولهها و افزایش هزینه تأمین مالی پروژهها از جمله پیامدهای این شرایط عنوان میشود. در نتیجه، انتظار میرود تولیدکنندگان بزرگ جهان برای کاهش ریسک، به سمت بهینهسازی شبکههای لجستیکی، متنوعسازی مسیرهای تأمین و تقویت همکاریهای منطقهای حرکت کنند.