به گزارش عیار معدن، بازار جهانی مس در شرایطی با فشار فروش و تعدیل قیمت قراردادهای آتی مواجه شده که همزمان موجودی فلز در انبارهای آمریکا به رکورد تاریخی نزدیک به ۷۰۰هزار تن رسیده و تعرفههای ذوب و پالایش کنسانتره به محدوده صفر سقوط کرده است؛ ترکیبی که حاشیه سود زنجیره مس را به نفع معدنکاران و به زیان واحدهای ذوب مستقل تغییر داده است.
بلاتکلیفی آمریکا درباره تعرفه واردات مس تصفیهشده، بازار جهانی این فلز را با دو روند متفاوت مواجه کرده است. از یکسو، حجم بیسابقهای از مس به انبارهای بورس کالای آمریکا منتقل شده و از سویدیگر، قیمت قراردادهای آتی تحتفشار قرار گرفته است. براساس دادههای انجمن مس، موجودی انبارهای COMEX در هفته منتهی به ۱۱سپتامبر به ۶۹۶هزار و ۲۵۹تن رسید؛ رقمی بهمراتب بالاتر از موجودی حدود ۲۳۵هزارتنی LME و ۶۳هزارتنی SHFE.
این افزایش موجودی الزاما به معنای رشد عرضه جهانی نیست بلکه بخش مهمی از آن ناشی از تغییر مسیر جغرافیایی فلز در واکنش به احتمال اعمال تعرفه است. در همین حال، واردات مس تصفیهشده آمریکا طی سالهای اخیر افزایش قابلتوجهی داشته، در حالی که تولید داخلی این کشور کاهش یافته است. از این منظر، تصمیم واشنگتن درباره تعرفه میتواند مسیر جریان تجارت جهانی مس را بیش از آنکه میزان واقعی عرضه را تغییر دهد، دگرگون کند.
در بخش معدن نیز نشانههای متفاوتی دیده میشود. طبق دادههای گروه بینالمللی مطالعات مس (ICSG)، تولید معدنی جهان در نیمه نخست۲۰۲۶ حدود ۱/۱درصد کاهش یافته و تولید شیلی نیز ۶/۶درصد افت کرده است. در مقابل، بازار مس تصفیهشده در همین دوره با مازاد ۱۳۱هزارتنی مواجه بوده است. همزمان، نرخ معیار TC/RC برای قراردادهای سال۲۰۲۶ به صفر رسیده و نرخهای نقدی حتی به محدوده منفی وارد شدهاند. کاهش این کارمزد بهمعنای افزایش سهم درآمدی معدنکاران از فروش کنسانتره و کاهش یکی از منابع اصلی درآمد کارخانههای ذوب است. بههمیندلیل، ذوبکنندگان چینی برای سال۲۰۲۶ هدف کاهش تولید را در دستور کار قرار دادهاند.
در چنین شرایطی، افزایش قیمت مس الزاما بهمعنای افزایش سود همه تولیدکنندگان نیست. شرکتهایی که کاتد یا ظرفیت ذوب در آمریکا دارند، در صورت اعمال تعرفه میتوانند از افزایش پرمیوم داخلی منتفع شوند. در مقابل، مصرفکنندگان پاییندستی و تولیدکنندگان محصولات مسی با افزایش هزینه خوراک مواجه خواهند شد. در واقع، بخش مهمی از ارزش ایجادشده از تعرفه ممکن است نه نصیب استخراجکننده بلکه نصیب دارنده فلز فیزیکی در انبارهای آمریکا شود. بنابراین در شرایطی که عرضه جدید کنسانتره تا پیش از ۲۰۲۸ محدود است، محل انباشت فلز، نوع محصول و میزان یکپارچگی زنجیره تولید بیش از گذشته تعیینکننده توزیع سود در صنعت مس خواهد بود.